Kastelen-Castles

Molens-Mills

Dorpen-Steden-Places

Grobbendonk
  • Naam:Watermolen
  • Ligging:Watermolenweg, bij samenvloeiing Nete en Aa Grobbendonk
    Eigenaar:Frans Van Hool-Nuyts
  • Bouwjaar:Voor 1100; afgebrand en hersteld in 1268, geplunderd in 1579, brand in 1919
  • Type:Onderslag watermolen
  • Functie:Korenmolen
  • Kenmerken:Vroeger dubbelmolen (graan- en oliemolen)
  • Gevlucht/Rad:Overdekt metalen onderslagrad met houten schoepen
  • Inrichting:Maalvaardig
  • Toestand:Dagelijks in bedrijf
  • Molenaar:Frans Van Hool
  • Openingstijden:Dagelijks

De "watermolen" behoorde in de 13e eeuw toe aan de Heren van Grobbendonk en aan de abdij van Sint-Bernard-op-de-Schelde, die deze streek van de Hertogen van Brabant in leen hadden.
Deze watermolen maalt met de kracht van water. De molen staat op de eigenlijke "Nete" (de zijarm en de grote arkuil zijn gegraven). In 1268 brandde hij af. In 1597 werd hij opnieuw totaal verwoest en in 1919 werd hij weerom door brand ernstig geteisterd. In 1921 werd hij helemaal vernieuwd en later tot monument geklasseerd. Het feit dat hij nog steeds maalt met de kracht van water, vormt een unicum.

Watermolen

 

Watermolen

 

Watermolen

 

Grobbendonk watermolen

 

  • Name:Water mill
  • Location:Watermolenweg, at junction Nete and AA Grobbendonk
  • Owner:Frans Van Hool-Nuyts
  • Date of building:Before 1100; burned down and repaired in 1268, plundered 1579, fire in 1919
  • Type:Undershot water mill
  • Function: Flourmill
  • Characteristics:Formerly double mill (grain - and oil mill)
  • Wheel: Covered metal undershot wheel with wooden paddles
  • Condition:Daily in operation
  • Miller:Frans Van Hool
  • Open:Dagelijks

The "water mill" belonged in the 13° centuries to the lords of Grobbendonk and to the abbey of Sint-Bernard-on-the-Schelde, which had this region of the dukes of brabant in feudatory. This water mill grinds with the strength of water. The mill stands on the actual "nete" (the branching arm and the large well have been dug). In 1268 he burned down. In 1597 he was again total devastated and in 1919, he was infested seriously by fire once more . In 1921, he was entirely renewed and was later classified as monument . The fact that he grinds still with the strength of water, forms a unicum.